Fina Casalderrey candidata ao Hans Christian Andersen

 FINA CASALDERREY, unha das escritoras máis lidas nos clubs de lectura de Educación Primaria e Secundaria, acaba de ser proposta, pola OEPLI (Organización española para o libro infantil e xuvenil) como candidata ao Premio Hans Christian Andersen 2023, galardon que, cada ano, concede a Organización internacional para o libro xuvenil, e que é considerado como o Nóbel da literatura infantil.

Desde a Biblioteca Mario Pereira e a Trama Irmau dos nosos clubs de lectura non podemos máis que felicitar á escritora pontevedresa e desexarlle toda a sorte do mundo.

Imaxe da Web oficial de Fina Casalderrey

Intercambio Sardeña-Lalín

E por fin chegou o día... Os mozos da sección española do Liceo Scientifico Pitagora (Cagliari) xa están coas súas familias de acollida. Serán sete días de non parar, nos que desde onte mesmo están a coñecer diferentes localidades galegas, máis alá das rúas e parroquias de Lalín e Vila de Cruces onde se hospedan.

E que mellor que empezar por Pedrafita do Cebreiro? Alí agardábanos o Santo Graal e a neve,  moitos deles leron por vez primeira a Cabanillas e fotografáronse co cáliz que se custodia no santuario, pero o mellor estaba por chegar. Dos vinte e un mozos sardos moi pouquiños tocaran a neve algunha vez, así que os 4.5 Km que fixeron polo tramo O Cebreiro-Liñares, totalmente nevado, e cun espesor considerable, provocaron algúns dos momentos máis ilusionantes do día.

O Mosteiro de Samos e Portomarín foron outras das paradas obrigatorias desta primeira xornada cultural, na que xa se empezaba a ver interacción entre dúas culturas, no fondo, non tan diferentes: a sarda e a galega.

A familia medra

Na última xuntanza do club LeA Casa, xa eramos unha máis. E non todas as que leron puideron estar presentes. 

Esta vez tocaba debater sobre Golpes de Luz, e o comentario foi unánime: a obra gustou ata o punto de enfrascarse todas na lectura ata a fin da mesma. Xaora que deu moito de seu para o debate, por desenvolver unha pluralidade temática chea de matices que preocupan ás familias como o narcotráfico e as terríbeis consecuencias que del se derivan, ou a vellez, tema que nos afecta a todas e todos (pero parece que especialmente a todas), por caso o coidado dos nosos maiores, cada vez mellor fisicamente, mais peor no tocante á saúde mental; ou temas tan difíciles de asimilar como os abusos sexuais dentro da propia familia, ou aqueloutros que inciden na educación de fillas e fillos, tanto do punto de vista da aprendizaxe como das relacións entre compañeiros, algo que por desgraza pode derivar en acoso; ou nos afectos ou desafectos que poden provocar as relacións de amizade...

Por parte, a novela gustou tanto que decidiron que a próxima lectura fose tamén de Ledicia Costas, escollendo Infamia, novela a debater na seguinte reunión. 

E en vista de que os fillos e as fillas dalgunhas destas lectoras adultas "devoraron" as "Esmeraldinas" e "Escarlatinas" pedirémoslle a Ledicia Costas que se achegue, unha vez máis, ata o noso centro e poida solucionarlles a nais, fillos e fillas as dúbidas que lles quedaron.

Ana Paula, Belén, Silvia, María e Susana tras o debate

ABCD en acción

 Esta semana os nosos lectores e lectoras máis pequenos convertéronse en críticos literarios. Aínda non sabemos que sairá deses debates e mesas redondas, pero a lectura de O misterio de Portomarín deuse por finalizada e algúns dos membros do noso club quixeron deixarvos as súas reseñas. Mentres esperamos por elas amosámosvos algunhas imaxes do momento.

Fotografías de Sylvia Cea, coordinadora do Club.

Accabadora

Que se esconde detrás da vida dunha costureira solteira, sen fillos biolóxicos, que adopta a María como "fill'e anima"? A onde vai a tía Bonaria a horas intempestivas? Seremos os lectores capaces de responder a estas preguntas antes de que a rapaza adoptada descubra o outro oficio de súa tía?

Accabadora, novela de Michela Murgia, galardoada co Premio Campiello, permítenos coñecer o costume sardo da "adopción da alma", polo que unha muller sen fillos pode afillar un rapaz ou rapaza, ao tempo que nos permite coñecer o labor, altruísta, destas mulleres chamadas "as acabadoras".

Os "Tarabelos", mozos e mozas do noso club de lectura, non ven o día de chegar a Cagliari e poder escrutar nas rúas na procura dalgunha destas mulleres enloitadas, pero mentres tanto déixannos unha imaxe, na que tamén eles parecen querer ocultar algo.

LeA Casa renace das súas cinzas

Cal Ave Fénix, o Club de lectura de familias, LeA Casa, renace neste 2022  despois de tres anos paralizado por culpa da pandemia da Covid 19.

Nesta primeira xuntanza da nova normalidade só catro nais puideron acudir á reunión, pero algunha ata viña coas anotacións feitas durante a lectura. La lluvia amarilla, de Julio Llamazares, foi a obra seleccionada para comezar o curso e Golpes de Luz, de Ledicia Costas, para acabar o ano.

Á espera das recensións que nos cheguen destas catro lectoras, deixámosvos unha foto das catro:

Rabo Rizado cambia as reunións

Os lectores e as lectoras de banda deseñada decidiron cambiar as súas datas para a reflexión lectora: deixan as reunións semanais, nos recreos dos venres, para xuntarse un xoves ao mes, durante a hora do xantar. Eses bocadillos e ensaladas compartidas xa lles permiten ir falando das súas lecturas... E do humano e o divino.

Hoxe, nunha reunión minguada outra vez polos exames, deixaron atrás a Tintín para adentrarse en A mansión dos Pampín. Tamén houbo tempo para... falar das súas lecturas favoritas: Javier acaba de reler, e recomendarnos, O mono do asasino; debater sobre porque unha mesma obra nos gusta a uns e a outros non, neste caso Heartstopper foi do agrado de Meriem, pero Antón non foi quen de rematala; para que Sofía nos contase como Yo no quiero ser princesa, lle axudou a comprender a evolución nos nosos soños no paso da infancia á adolescencia; e para que Noa se centrase no acoso escolar mentres que Minia non consideraba que houbese unha lectura que a marcase.

María, a súa coordinadora, faloulles dun prexuízo bastante común sobre o cómic: non é un xénero para adultos. Que enganados están algúns e algunhas.

Estes lectores e lectoras queren darlle as grazas a María, da cafetería, por atendelos durante o tempo no que podería estar descansando.